Q: แนะนำตัวเองกับนิยายที่เพิ่งวางแผงเรื่องล่าสุด
A:
ผมชาลีครับ แต่งนิยายมานานหลายปีแล้วเหมือนกัน เคยพิมพ์แบบทำมือมาสองเล่ม เหนื่อยมากครับ Jelly King ราชาวุ้นกับเหล่าสมุนโลกออนไลน์ เล่มนี้เป็นนิยายเล่มแรกที่ผมได้พิมพ์กับสำนักพิมพ์แบบเป็นเรื่องเป็นราว เป็นการตีพิมพ์แบบที่ผมเองก็คาดไม่ถึงเหมือนกัน ถึงตอนนี้ผมยังไม่กล้าเปิดอ่านนิยายอย่างละเอียดเลยครับ ทำได้แค่เปิดแบบผ่าน ๆ ดูคร่าว ๆ เห็นอะไรที่น่าตื่นตาตื่นใจอย่างภาพประกอบที่คาดไม่ถึงว่าจะมีด้วย

 

Q: นิยายเรื่องนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจากอะไร
A:
แรงบันดาลใจอาจจะต้องแบ่งเป็นสองส่วน หนึ่งคือเนื้อเรื่อง สองคือตัวละคร (วุ้น) ในด้านของเนื้อเรื่องนั้นมีสาเหตุมาจากนิยายเรื่องก่อนของผมที่มีเนื้อหาหนักมาก และเขียนเพื่อตอบสนองความอยากเขียนอยากเล่าของตัวเองเป็นหลัก คือไม่ค่อยใส่ใจว่าคนอ่านจะคิดอย่างไร ต้องการนำเสนอความคิดของตัวเองให้โลกได้รู้เพียงแค่นั้น เรื่องต่อมาผมจึงต้องการเปลี่ยนบรรยากาศเป็นตรงกันข้าม นิยายเรื่องนี้จึงเขียนขึ้นด้วยการคิดถึงความรู้สึกของผู้อ่านเป็นหลัก จะเขียนอย่างไรให้ผู้อ่านได้บันเทิง สนุกสนาน และผ่อนคลาย ที่สำคัญคือให้โดดเด่นออกมาจากนิยายมากมายในตลาดนิยายตอนนี้ ผมถึงกับคิดเลยว่าเขียนเรื่องนี้มาเพื่อตีพิมพ์โดยเฉพาะ

ส่วนแรงบันดาลใจอีกอย่างก็คือตัวละครวุ้น ซึ่งมีต้นแบบมาจากมอนสเตอร์ในเกมออนไลน์ยอดนิยมเกมหนึ่ง เป็นมอนสเตอร์วุ้นกระโดดไปมาน่ารัก ๆ ผมชอบมอนสเตอร์ตัวนี้มาก ตอนที่เกมเพิ่มระบบสัตว์เลี้ยงเข้ามาผมก็ทำเควสต์หาไอเทมมาจับวุ้นตัวนี้มาเป็นสัตว์เลี้ยงทันทีและไม่เคยเปลี่ยนไปเลี้ยงมอนสเตอร์ตัวอื่นเลย เป็นวุ้นกระจอก ๆ ที่ติดตามพ่อค้ากระจอก ๆ ลากรถเข็นไปขายของทั่วทุกทวีป ปัจจุบันผมไม่ได้เล่นเกมออนไลน์แล้ว แต่เมื่อมีคนพูดถึงเกมนั้น ผมก็จะนึกถึงมอนสเตอร์ที่ผมเคยเลี้ยงและพาขึ้นเหนือล่องใต้ไปด้วยกันอยู่เสมอ

Q:
ชอบตัวละครไหนมากที่สุด เพราะอะไร
A:
ถ้านับเฉพาะเนื้อเรื่องในเล่มหนึ่ง ตัวละครที่ผมชอบที่สุดก็คือคาราเมล หรือวุ้นเลขาฯ ของราชาวุ้น เรียกได้ว่าเป็นลูกรักเลยก็ว่าได้ เป็นวุ้นน้อยที่มีบทมากที่สุดในเหล่าวุ้น ตอนนี้ผมเองก็พยายามลดความลำเอียงของตัวเองลงบ้าง ไม่อย่างนั้นวุ้นน้อยตัวอื่น ๆ ก็ไม่มีบทกันพอดี สาเหตุที่ทำให้ผมชอบก็คือความที่คาราเมลทำให้ผมยิ้มได้เสมอ มันเป็นความรู้สึกแปลกประหลาดปะปนกัน ทราบว่าตนเองเป็นผู้สร้างตัวละครนี้ขึ้นมา และตัวละครนี้ทำให้ตัวเองอินไปกับนิยายของตัวเอง ได้ยิ้ม ได้มีความสุขไปกับตัวละคร

Q:
นิยายที่เขียนได้รับการตีพิมพ์เป็นเรื่องแรก รู้สึกอย่างไร
A:
รู้สึกแปลกประหลาด ปกติผมเขียนนิยายก็เพื่อให้คนได้อ่านกันมาก ๆ แต่คนที่อ่านเป็นคนอีกกลุ่มหนึ่ง ไม่ใช่คนที่เปิดอ่านแต่ในเว็บอย่างเดียว ปกติผมจะจินตนาการว่าผู้อ่านนิยายผมนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์หรือกดอ่านผ่านจอโทรศัพท์ พอนึกถึงว่าต่อจากนี้จะมีผู้อ่านที่นั่งอ่านหนังสือเป็นรูปเล่มพลิกอ่านนิยายที่ผมเขียนทีละหน้า ผมก็เกร็ง ๆ ขึ้นมาเหมือนกัน กลัวว่างานของตัวเองจะไม่ดีพอ น่าประหลาดที่ความรู้สึกนี้มีเพียงเล็กน้อยในหนังสือฉบับที่ผมทำเอง

Q:
รู้สึกอย่างไรกับคอมเมนต์ติชมจากนักอ่าน/แฟนคลับและนักอ่านใหม่
A:
รู้สึกว่านิยายของเราได้เข้าไปถึงผู้อ่านกลุ่มใหม่แล้วจริง ๆ ตัวผมเองทราบว่านิยายได้รับการตีพิมพ์ ได้รับหนังสือมาแล้วก็จริง แต่ตอนที่ได้เข้าใจถึงความจริงที่ว่านิยายเราได้ตีพิมพ์เป็นเล่มและวางขายจริง ๆ ก็คือตอนที่ได้รับคอมเมนต์จากผู้อ่านหน้าใหม่นี่เอง กลัวเหมือนกันว่าผู้อ่านที่ซื้อนิยายแบบเล่มไปอ่าน เมื่อไปอ่านฉบับเว็บแล้วจะเข้าใจว่าแบบเล่มและแบบเว็บจะมีเนื้อหาเหมือนกัน อยากให้ผู้อ่านที่ซื้อหนังสือหรือกำลังตัดสินใจซื้อหนังสือทราบเหมือนกันว่า แบบเล่มนั้นจะเป็นฉบับที่ปรับปรุงแล้ว ตัดส่วนที่เกิน เพิ่มส่วนที่ขาด เพื่อให้ท่านผู้อ่านได้รับความบันเทิงอย่างสูงสุด ไม่อย่างนั้นเดี๋ยวไปอ่านฉบับออนไลน์ เจอส่วนที่พลาดพลั้งแล้วพานไม่ตามฉบับหนังสือต่อ

Q:
ก่อนจะเขียนเรื่อง Jelly King สำเร็จและผลงานได้รับการตีพิมพ์ นักเขียนต้องผ่านอะไรมาบ้าง
A:
เรื่องนี้ถ้าจะเล่าจริง ๆ หลายหน้ากระดาษก็คงไม่จบ เอาไปเขียนเป็นนิยายอีกเรื่องก็ยังได้ ชีวิตของการเป็นนักเขียนไปพร้อม ๆ กับทำงานเลี้ยงตัว บริหารจัดการเวลาให้เหมาะสม พยายามต่อสู้กับความขี้เกียจและความเอื่อยเฉื่อยของตัวเอง กระตุ้นเตือนให้ตัวเองเขียนต่อไปเรื่อย ๆ อย่าหยุด ความลังเลที่ว่าตัวเราเลือกทางเดินที่ถูกต้องแล้วหรือไม่ ถ้าเปลี่ยนใจไปทำงานกินเงินเดือนตอนนี้ก็ยังทันเก็บเงินสร้างบ้านสร้างครอบครัว ปัญหาที่เหนือความคาดหมาย สุขภาพที่บางครั้งก็แย่ลงอย่างไม่คาดคิดส่งผลกระทบต่อการทำงานทั้งหมด
รวม ๆ แล้วเรื่องที่เป็นอุปสรรคอันใหญ่หลวงก็คือการต่อสู้กับตัวเอง ตัวเราเองที่พยายามชักพาเราให้ไกลห่างออกไปจากเป้าหมายอย่างแนบเนียน หลายเรื่องที่เราทราบว่าดีแต่ไม่สามารถทำได้ การเริ่มต้นเขียนนิยายย่อหน้าแรกที่ยากยิ่งกว่าการเขียนนิยายทั้งตอนให้จบ เมื่อเขียนจบแล้วก็ต้องคิดทบทวนว่าทำได้ดีหรือไม่ พอใจแล้วหรือยัง สุดท้ายแล้วก็มีกำลังใจที่เข้มแข็งและความแน่วแน่ที่ช่วยให้ผมมาถึงจุดนี้ได้ครับ

Q: (
คำถามจากนักอ่าน) คิดพล็อตเรื่องแต่ละเรื่องได้อย่างไร แล้วอธิบายหรือบรรยายให้เห็นภาพได้อย่างไร
A:
ตรงนี้คงต้องบอกตรง ๆ เลยว่า ไม่ทราบครับ เอาจริง ๆ ก็คือมันไหลไปเอง ไม่ได้มีการบงการ บังคับคิดค้น หรือความพยายามดิ้นรนคิดหาพล็อตเรื่อง ความคิดและพล็อตเรื่องต่าง ๆ จะปรากฏขึ้นในหัวของผมเหมือนเรื่องเล่า ส่วนใหญ่จะมีตัวเองเป็นตัวเอกในเรื่องราวนั้น ๆ สมองผมก็จะจินตนาการต่อเนื่องไปเรื่อย ๆ จากจุดเริ่มต้นจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง โดยที่ผมจะคิดหาเรื่องราวที่น่าสนใจใส่เข้าไปในเนื้อเรื่องโดยอัตโนมัติ มีทั้งที่สนุกสนานน่าติดตามไปจนถึงกร่อย เห่ย ไม่ได้เรื่อง ผมก็จะคัดเลือกเอาไอเดียและพล็อตที่เกิดขึ้นมาจดบันทึกเอาไว้ ดัดแปลงเปลี่ยนตัวละครที่ตัวเองเป็นตัวเอกในจินตนาการ ใช้ตัวละครที่เหมาะสมยิ่งกว่า บางครั้งด้วยความแตกต่างระหว่างตัวเองและตัวละครที่สร้างขึ้น เนื้อเรื่องที่วางไว้กลับเปลี่ยนไปอีกทางหนึ่งโดยสิ้นเชิง

การอธิบายและบรรยายให้เห็นภาพนั้นผมใช้วิธีการสองอย่างประกอบกัน หนึ่งคือบรรยายไปก่อน ทิ้งไว้ให้ลืม กลับมาอ่านใหม่ทดสอบดูว่าตัวเองเห็นภาพการบรรยายเป็นอย่างไร แต่หลัก ๆ ก็จะเป็นการจินตนาการภาพในหัวเอาไว้ก่อน คือจินตนาการภาพเป็นรูปภาพจริง ๆ เลือกจุดที่สำคัญมาพูดถึง เน้นสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น หรือสิ่งที่สำคัญต่อเนื้อเรื่องในภายหลังให้ชัดเจน จากนั้นบรรยายออกมาเป็นตัวหนังสือ คิดว่าเรากำลังเล่านิทานออกจากปากตัวเองจริง ๆ เป็นคำพูด

แต่ที่ใช้เป็นหลักจริง ๆ ก็คือประสบการณ์มากกว่า ทั้งประสบการณ์จากการอ่านและการเขียนของผมเอง บางจุดที่ต้องกระชับ บางจุดก็ต้องอธิบายเพิ่มเติม จุดไหนข้ามได้ จุดไหนต้องเสริมเข้ามา ตัวผมเองไม่ค่อยมีหลักการในการเขียนที่ยึดถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด ส่วนไหนอยากเขียนให้สละสลวยก็เขียนไป ส่วนไหนอยากเขียนให้สั้นกระชับก็เขียนไป เอาแค่มันไม่กระโดดออกห่างจากกันมากไปก็พอ

Q:
ฝากอะไรถึงแฟนคลับและนักอ่านที่สนใจนิยายเรื่องนี้
A:
ขอขอบคุณแฟน ๆ ทุกท่านที่ยังติดตามนิยายของผมอยู่นะครับ ผมได้เหลวไหลไปบ้างในช่วงเวลาหนึ่ง แต่กลับตัวกลับใจมาอยู่ในร่องในรอยได้ ส่วนหนึ่งก็เพราะกำลังใจที่แฟนนิยายคอยให้ผมอยู่เสมอ ตัวผมยินดีรับฟังคำติชมและแก้ไขปรับปรุงงานเขียนอยู่เสมอ เพื่อที่แฟน ๆ จะได้อ่านงานสุดฝีมือของผมจริง ๆ

ท่านนักอ่านที่ให้ความสนใจนิยายเรื่อง Jelly King เล่มนี้ ถ้าชอบความน่ารักผ่อนคลาย ผมแนะนำว่าอย่าพลาดครับ ตัวผมเขียนเองอ่านแล้วยังยิ้มเลยครับ :D