ตอนพิเศษ : พ่อมดเกเรหมวกแดง (?)

เห็ด ต้นฉบับตอนพิเศษเสร็จแล้วรึยัง? บ.ก.มิตซึให้ผมมาตาม
เสร็จแล้วล่ะตีตี้ นี่ไง เอาไปสิ
เห็ดน้อยยื่นต้นฉบับ “The SNOWWHITE XXX เจ้าชายปีศาจทายาทสโนว์ไวต์ 2 - ตอนพิเศษ” ให้ตีตี้
ตีตี้ก้มหน้าลงอ่าน...

 

นิทาน “พ่อมดเกเรหมวกแดง (Ver.เห็ดน้อย)”

 

   กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มีพ่อมดเอาแต่ใจอยู่ตนหนึ่ง เขาคบค้าสมาคมกับแก๊งโจรนอกกฏหมายทำให้ติดนิสัยไม่ดีมาใช้ในชีวิตประจำวันและเป็นที่เอือมระอาของทุกคน พี่สาวในแก๊งโจรได้มอบเสื้อคลุมสีแดงให้เขาไว้ พ่อมดชอบใส่เสื้อคลุมสีแดงตัวนี้มาก เพราะเป็นสีที่เลือดกระเซ็นใส่แล้วดูไม่ออก เขาใส่มันทุกครั้งที่ออกไปควักหัวใจผู้คน ทุกคนจึงพากันเรียกเขาว่าพ่อมดเกเรหมวกแดง

  วันหนึ่ง หม่อมแม่สโนว์ไวต์ได้ข่าวว่าญาติสนิทของพวกเขาไม่สบายจึงไหว้วานพ่อมดให้ไปเยี่ยมแทน พ่อมดกลอกตาด้วยความรำคาญขณะจัดตำรับยาสูตรพิเศษ ‘ฟื้นไข้โคตรไวแต่รสบรรลัยวิบัติ’ ไปกลั่นแกล้งญาติสนิทผู้นี้

  พ่อมดเดินเข้าป่า มีนกน้อยถามเขาว่าจะไปไหน ? พ่อมดเลยตอบไปทันใด “ไม่ใช่เรื่องของเจ้าอย่ามายุ่ง !”

  พ่อมดพบเสือตัวหนึ่ง มันขู่คำรามใส่ แต่พ่อมดไม่กลัว เพียงพ่อมดโบกคทา เสือตัวนั้นก็กลายเป็นซุป

  หมาป่าที่แอบดูอยู่จึงทนไม่ได้ มันออกมาทักท้วงคนไร้หัวใจ “โฮ่ง !”

  “อ๊ะเจ้าหมาน้อย !”

  และแล้วพ่อมดก็เพลิดเพลินไปกับขนฟูนุ่มของหมาป่าจนลืมเรื่องที่หม่อมแม่ไหว้วาน ขณะที่หมาป่าเองก็ผลอยหลับเพราะฝ่ามือที่คอยเกาหูให้มันจนลืมเรื่องที่จะบ่น ทั้งสองเผลอหลับไปในทุ่งดอกลาเวนเดอร์สีม่วง

  เพราะพ่อมดเดินทางไปไม่ถึงกระท่อมของญาติสนิทสักทีคนตัดไม้จึงออกมาตามหา เธอเห็นพ่อมดนอนหลับอยู่กลางทุ่งดอกไม้จึงบ่นเป็นชุด

  “ท่านพี่ ! เหตุใดท่านถึงมาหลับอยู่ตรงนี้ล่ะคะ ? แล้วภารกิจที่ท่านแม่ไหว้วานมาล่ะ ใช้ไม่ได้เลย !”

  หมาป่าได้ยินเสียงเลยสะดุ้งตื่นและหนีไป พ่อมดกลอกตาอย่างเบื่อหน่ายเพราะความรำคาญ

  “โอ้ไม่เอาน่ะโรสเรด ! ข้าโตแล้วข้าจะนอนตรงไหนก็ได้ !”

  พ่อมดรู้สึกเซ็งที่ถูกขัดจังหวะ เขาจำใจลุกขึ้นมาทำภารกิจที่หม่อมแม่มอบหมายให้ต่อ

  “ระวังตัวด้วยนะคะ อย่าเถลไถลไปไหนอีกนะ ข้าต้องไปทำงานต่อก่อนละ”

  คนตัดไม้กำชับพ่อมดแล้วจากไป

  ในที่สุดพ่อมดก็เดินทางไปถึงกระท่อมของญาติสนิท ภายในบ้านนั้นมืดสลัว มีใครคนหนึ่งนอนขดอยู่บนเตียง แต่ทว่าญาติของเขาดูแปลกไป

  “ไอแซค เหตุใดหูของเจ้าถึงได้ใหญ่เช่นนั้นล่ะ ?”

  “ก็เพราะท่านก่อเรื่องจนมีคนมาร้องเรียนข้ามากมายน่ะสิครับ”

  “ไอแซค เหตุใดตาของเจ้าถึงได้ใหญ่เช่นนั้นล่ะ ?”

  “ก็เพราะข้าต้องคอยสอดส่องพฤติกรรมของท่านน่ะสิครับ”

  “ไอแซค เหตุใดมือของเจ้าถึงได้ใหญ่เช่นนั้นล่ะ ?”

  “ก็เพราะข้าต้องตามแก้ปัญหาที่ท่านก่อไว้น่ะสิครับ”

  “ไอแซค เหตุใดปากของเจ้าถึงได้กว้างเช่นนั้นล่ะ ?”

  “ก็เพราะข้าต้องคอยอบรมท่านจนปากเปียกปากแฉะน่ะสิครับ”

  “แต่ไอแซค… แล้วเหตุใดเขี้ยวของเจ้าถึงได้น่ากลัวเช่นนั้นล่ะ ?”

  “ก็เพราะข้าหมดความอดทนกับท่านแล้วนะสิครับ ! ข้าจะจับท่านกินเดี๋ยวนี้แหละ !”

  และแล้วพ่อมดเกเรก็ถูกหมาป่าจับกิน แล้วทั้งสองก็อยู่กันอย่างมีความสุขตลอดกาลในกระท่อมปลายนา

 

 เห็ด ผมว่านิทานเรื่องหนูน้อยหมวกแดงมันไม่ใช่แบบนี้นะ
 ก็บอกแล้วไงว่าเวอร์ชันเห็ดน้อย อย่าคิดมากน่า ฮี่ ๆ
เขียนแบบนี้จะดีเหรอเห็ด ?
จบแบบนี้แหละฟิน เชื่อเห็ด !

 

 

(ติดตามตอนต่อไป) บทที่ 4 ==>
<== ตอนพิเศษ : My dear Snow White
กลับหน้าหลัก

Facebook Comments
Wishlist 0
Open wishlist page Continue shopping